ผมเจอเรื่องแย่
โดนการหารค่าผลประโยชน์จากการทำงาน แบบไม่ยุติธรรมที่สุด เรียกง่ายๆว่าโดน อมเงิน จากพนักงานด้วยกันเอง
โดนมาประมาณ สามสี่เดือนแล้ว
เรื่องเพิ่งจะมาแดง
แต่แล้ว
ก็ไม่ได้เงินกลับ
เงินหายไปไหนนน?? เงินหายไปพร้อมคำถามที่ผมถามตัวเองตลอดว่า
นี่หรือพี่ๆเพื่อนๆน้องๆที่ผมเคารพในที่ทำงาน
ไม่มีการชี้แจงว่า หายไปไหน
ไม่มีเสียงตอบรับ
ผมกำลังรอวันกลับไปถามพวกเขาเอง เมื่อมันถึงเวลาอันสมควร
...
เหนื่อยจากยอด
เมื่อโดนอมเงินมาหมาดๆ
จะให้ผมมีแรงไปทำงานเพื่อพวกคุณอีก
มันยากนะ
ผมช่วยพวกคุณ แต่พวกคุณเอาเปรียบผม
แต่ผมก็ยังช่วยถือว่า การให้อภัยทุกคนเป็นการเริ่มต้นใหม่ที่ดี
กดดันยอมรับตรงๆ
ไหนจะยอด
ไหนจะเรื่องบ้าบอที่ไม่ยอมเคลีย
ไหนจะเรื่องวางตัว
ตอนนี้อยากจะออกไปด่าๆๆๆว่าๆๆๆๆ ว่า"ทำไมทำแบบนี้วะ ไอพวก ...."
แต่ผมโตขึ้น ต้องอดทนไว้
อดทนไว้นานๆ กลายเป็นเก็บกด
แล้วหลังจากวันที่ 16 พวกคุณจะทำยังไงกับผมอีก
เรื่องเก่ายังไม่เคลีย
พอเรื่องใหม่ ก็ยังไม่เคลีย
จะจัดยอดขายให้ผมยังไง
ในเมื่อผมโดนสั่งให้ไปอยู่ในที่ ที่ไม่สามารถขายได้
เพราะอยู่ในร้านเพื่อนคู่ค้า
แต่พวกคุณก็คงสั่งแต่ว่า คุณต้องทำได้
ได้สิ พวกมึงไม่ได้มาโดนเรียกให้มาอยู่ที่ร้านนี่หนิ
ความยุติธรรม อยู่ไหนวะ เหี้ยย
กูทำงานเพื่อบริษัท
ไม่ใช่เพื่อพวกมึง..
เบื่ออ
จนไม่อยากคุยกับใคร
เพราะรู้ไม่มีใครที่เข้าใจเราจริง
บางทีก็อยากโดนใครสักคนดูแลบ้าง
เพราะบางทีมันก็ต้องการจริงๆ
แต่เวลาที่ต้องการทุกครั้ง
เราผ่านมันมาเองโดยตลอด
เพราะมองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นใคร
ยิ่งหวังว่าใครบางคนจะช่วยเราได้
จะเป็นอะไรที่เราคิดๆหวังๆไว้ได้
ก็เจ็บเปล่าๆ
อย่าสำคัญตัวเองมากไป
บางทีไอเราเคยคิดมันอาจจะผิดทั้งหมด
....สิ่งที่กลัวที่สุดอีกอย่าง เพราะรู้สึกว่าตอนนี้อะไรเหี้ยๆเจอมาเรื่อยๆ คือ
อย่าให้คนที่ผมรัก
กลายเป็นแบบเก่า
อยากให้เค้าเป็นแบบตอนที่ เค้ารู้ว่าเราจะไปจากเค้าตอนนั้นมากที่สุด
เพราะตอนนั้น ผมสำคัญกับเค้ามาก
ขออย่าให้เฉยชา ไม่สนใจ ใช้อารมณ์ กันอีกเลย
เพราะบางที ผมก็ไม่ได้เป็นเหมือนเดิมแล้ว...
กลัวตัวเอง
จะทนไม่ไหว....
อย่าให้มันเกิดขึ้นหรือเริ่มจะเกิดเลย
สาธุ
edit @ 12 Nov 2009 21:27:51 by ★P
